Op zondag 11 juli waren er straatprotesten tegen de voedseltekorten, schaarste van medicijnen en elektriciteitspannes in de gemeente San Antonio de los Baños. President Miguel Díaz-Canel ging onmiddellijk ter plekke, waar het eerste protest plaats vond en ging er in dialoog met de mensen over hun zorgen. Die worden in de allereerste plaats veroorzaakt door 60jaar VS-blokkade die de laatste jaren nog enorm werd aangescherpt

Lees en deel onze solidariteitsverklaring
Kom naar de solidariteitsactie, donderdag 15 juli 17u30 Centraal Station Brussel 

Het klopt, Cuba's economische situatie is zeer ernstig. De impact van de pandemie en de verstrengde blokkade zorgt ervoor dat de situatie heel moeilijk is voor de Cubaanse bevolking. Maar we moeten alert zijn. Oproepen voor 'humanitaire' interventie zijn cynisch na 60 jaar verstikkende blokkade en niet ingegeven door bezorgdheid voor de precaire situatie van de Cubaanse bevolking. Waarom werd te midden de pandemie de VS-blokkade enkel nog maar vestrengd dan? Meer dan ooit is ons humanitair solidariteitsproject politiek noodzakelijk. Oprechte internationale solidariteit in plaats van humanitair interventionisme. Lees verder en steun Cuba! 

Wist je dat 12 uur blokkade aan de Cubaanse overheid even veel kost als een jaar insuline voor alle 64.000 Cubaanse diabetespatiënten? Hoe komt dit?

Nadat vorige zondag 11juli plots her en der 'spontane protesten' uitbraken, kwam het Cubaanse volk afgelopen zaterdag 17 juli massaal op straat om zijn revolutie en zijn regering te steunen. In de speeches van de president , maar ook van Gerardo Hernández, één van de Cuban Five *  werd niet voorbij gegaan aan de grote schaarste die veel Cubanen steeds meer treft en - samen met de voortdurende anticovidmaatregelen - voor veel frustratie zorgt.

Vrijdag 19 juli vertrok een container vol medisch materiaal vanuit Essen naar Cuba. Vrijdag 26 juli vertrekt een volgende. Cubanismo.be, Vrienden van Cuba, Cubabel (de vereniging van de Cubaanse gemeenschap in België) en Cuba Mi Alma (vereniging van Cubaanse gemeenschap in Nederland) wierven maanden fondsen om materiaal aan te kopen….

Verschillende Cubaanse massaorganisaties (het middenveld) zoals de CTC (vakbonden), FMC (vrouwen) en de CDR (wijkcomités), die miljoenen Cubanen vertegenwoordigen, veroordelen de wanordelijkheden van 11 juli jl. Hieronder volgt de verklaring van de vakbondsfederatie CTC.

Afgelopen zondag kwamen Cubanen voor het eerst sinds meer dan twintig jaar op straat om hun ongenoegen uit te drukken. Het leek een spontane opwelling, maar bij nader toezien is er veel meer aan de hand. De VS probeert al zestig jaar een regimewissel door te voeren. De laatste jaren zetten ze daarbij de sociale media en de gewone media op een gesofisticeerde manier in. De afgelopen gebeurtenissen zijn een schoolvoorbeeld daarvan.

Betogingen op Cuba zijn uiterst zeldzaam. Vorige zondag kwamen in twaalf steden enkele honderden mensen op straat uit onvrede over de moeilijke dagelijkse situatie. De VS doet er alles aan om deze onrust om te zetten in een politieke crisis en krijgen daarvoor de steun van de internationale media. Roger Waters (Pink Floyd)  en Vijay Prashad laten hun licht schijnen over deze gebeurtenissen.

Cuba heeft decennialang blijk gegeven van een ongelooflijke veerkracht tegen de economische oorlog waarmee de VS-regering de economie wil verstikken en honger en ontbering creëren om het land te destabiliseren. De huidige noodsituatie is het gevolg van die 60 jaar lange blokkade door de VS, de nog eens 243 extra sancties opgelegd door de regering Trump en de gevolgen van de COVID-19-pandemie.

Stel je even voor: een groep Belgen organiseert een betoging in Brussel waarbij pancartes worden gedragen die vragen om een humanitaire interventie van Duitsland omdat de Belgische regering haar plicht niet doet … Zou het lang duren voor ze worden opgepakt en veroordeeld voor landverraad? Wellicht niet, en terecht. Als op 11 juli hetzelfde gebeurt in Cuba .....

Op 11 juli kwamen op verschillende plaatsen in het land groepen mensen samen om te ‘protesteren tegen de dictatuur’ in Cuba. Dat was onder andere het geval in San Antonio de los Baños, een stadje op 30 km van Havana. President Diaz Canel ging er met de bewoners praten (foto) en riep in een televisietoespraak de Cubanen op ook de straat op te gaan, om te tonen dat ze hun Revolutie ondersteunen. Wat ook massaal gebeurde. Wat is er aan de hand?

Tweehonderd jaar geleden, op 24 juni 1821, versloegen de troepen van Simón Bolívar (1783-1830) de Spaanse royalisten tijdens de Slag om Carabobo, enkele honderden kilometers ten westen van Caracas, Venezuela. Vijf dagen later zette Bolívar triomfantelijk voet aan wal in Caracas. De Spaanse forten van Cartagena en Puerto Cabello waren ingenomen door het leger van “de Bevrijder”, wat Spanje schaakmat zette. In Cúcuta kwam ondertussen een congres samen om een nieuwe grondwet op te stellen en Bolívar als president aan te stellen. Een artikel van Vijay Prashad, onze gast op Che Presente

Pagina's