Brief ter verdediging van de democratie van Lula da Silva

Amper een week voor zijn verhinderde vrijlating, schreef Lula zijn publieke verdediging

"Vrienden, mannen en vrouwen,

Het is tijd dat alle democraten die zich inzetten voor de verdediging van de democratische rechtsstaat de manoeuvres waarvan ik het slachtoffer ben, verwerpen, zodat de Grondwet zegeviert en niet de kunstgrepen van degenen die haar uit angst voor het televisienieuws minachten. Het enige wat ik wil is dat de Lava Jato Task Force, bestaande uit de Federale Politie, het Openbaar Ministerie, Moro en TRF4, de samenleving één enkel materieel bewijs laat zien dat ik een misdaad heb begaan. Het woord van een informant en overtuigingen via powerpoint zijn niet genoeg. Als er naar mijn mening sprake zou zijn van onpartijdigheid en ernst, zou het proces niet duizenden bladzijden lang hoeven te zijn, maar zouden ze enkel een document hoeven te tonen dat bewijst dat ik de eigenaar ben van het onroerend goed in Guarujá.

Op basis van een leugen die in de krant O Globo werd gepubliceerd en waarin mij het eigendom van een appartement in Guarujá werd toegeschreven, heeft de federale politie, die de leugen herhaalde, een onderzoek ingesteld. Het Openbaar Ministerie, dat dezelfde leugen overnam, heeft de beschuldiging geuit en tenslotte, altijd gebaseerd op die leugen die nooit bewezen werd, heeft rechter Moro mij veroordeeld. De TRF4 bevestigde deze veroordeling, na dezelfde verstrengeling die met de leugen was begonnen.

 

Dit alles doet mij geloven dat er geen reden meer is om aan te nemen dat ik gerechtigheid zal krijgen, want wat ik nu zie, in het publieke gedrag van sommige rechtsgeleerden van het Hooggerechtshof, is slechts een reproductie van wat er in het eerste en tweede procesl al is gebeurd. Ten eerste trok rechter Fachin het habeas corpus-arrest, dat mijn gevangenschap kon voorkomen, terug uit de Tweede Kamer van het Federale Hooggerechtshof en verwees het naar de rechtbank in voltallige zitting. Een dergelijke stap verhinderde dat de Tweede kamer, die zich in meerderheid uitsprak tegen gevangenisstraf vooraleer alle rechtsmiddelen zijn uitgeput, habeas corpus kon toekennen. Dat bleek tijdens het proces in de plenaire vergadering, waar vier van de vijf rechters van de Tweede Kamer voor de uitreiking van de dagvaarding habeas corpus stemden.

Toen, mijn verdedigingde opschorting van het buitengewone beroep eiste om me in vrijheid te stellen, besliste de zelfde Rechter om het proces rechtstreeks aan de Tweede Kamer te geven, die op 26 juni gepland was. De vraag die naar aanleiding van dit bevel is gesteld, is nooit door de plenaire vergadering of door de Kamer beoordeeld, aangezien daarin wordt besproken of de redenen voor mijn beroep de schorsing van de gevolgen van het arrest TRF4 kunnen rechtvaardigen, zodat ik in vrijheid op het proces kon wachten.

Vrijdag 22 juni, enkele minuten na de publicatie van de TRF4-beschikking, die mijn vraag tot vrijlating negeerde (om 19.05 uur), werd echter, alsof er een hinderlaag was aangelegd, geoordeeld dat de voorzorgsmaatregel was aangetast en dat de procedure was beëindigd, een artefact dat het opnieuw onmogelijk maakte dat mijn vraag door de bevoegde gerechtelijke instantie werd behandeld (beschikking gepubliceerd om 19.40 uur).

Mijn verdediging ging in beroep tegen de TRF4-beschikking en ook tegen de beschikking waarmee de conservatoire maatregelprocedure werd beëindigd. Verrassend genoeg verwees de rapporteur de uitspraak van dit beroep echter opnieuw rechtstreeks naar de plenaire vergadering. Met dit extra manoeuvre werd de natuurlijke competentie van het orgaan dat mijn zaak moest beoordelen opnieuw geblokkeerd. Zoals is aangetoond tijdens de vergadering van 26 juni, waar mijn voorzorgsmaatregel zou worden beslecht, is de Tweede Kamer ervan overtuigd dat het mogelijk is de schorsing toe te staan van het buitengewone beroep dat is ingesteld in een situatie die vergelijkbaar is met de mijne. De manoeuvres hebben hun doel bereikt: mijn verzoek om vrijlating is niet ingewilligd.

Het is nodig zich af te vragen waarom de rapporteur in eerste instantie de uitspraak van de voorzorgsmaatregel rechtstreeks naar de Tweede Kamer heeft verwezen en onmiddellijk de uitspraak van de andere hogere voorziening naar de plenaire vergadering heeft gestuurd, terwijl beide volgens de wet door hetzelfde bevoegde collegiale orgaan moeten worden beoordeeld? De beslissingen van een alleensprekende rechter werden gebruikt om het collegiale orgaan [plenaire vergadering of kamer] te kiezen, dat het meest geschikt lijkt, om de uitkomst van het proces te sturen. Ze worden opgevat als een procedurele strategie en niet als een rechtsinstrument. Dergelijk gedrag berooft mij van de garantie op een natuurlijke rechter, en is alleen denkbaar voor aanklagers en verdedigers, maar volkomen ongepast voor een magistraat wiens rol onpartijdigheid en onthechting van de politieke arena vereist.

Ik vraag niet om gunsten, ik eis respect.

Ik geloofde en proclameerde mijn hele leven lang, en ik ben nu 72 jaar oud, dat er vroeg of laat altijd gerechtigheid heerst voor mensen die het slachtoffer zijn van de onverantwoordelijkheid van valse beschuldigingen. Dat geldt des te meer in mijn geval, waar valse beschuldigingen alleen worden bevestigd door verraders die bekenden te hebben gestolen, die werden veroordeeld tot tientallen jaren gevangenisstraf en wanhopig zoeken naar de overname van hun valse aanklachten, waardoor ze zelf vrijheid kunnen verkrijgen en het behoud van een deel van het gestolen geld. Mensen die hun eigen moeder zouden kunnen beschuldigen van winstbejag.

Het is dramatisch en wreed te moeten twijfelen tussen het geloof in mogelijke gerechtigheid en de weigering om deel te nemen aan een farce.

Als u niet wilt dat ik president word, is de gemakkelijkste manier om dat te doen de moed te hebben om democratie te bedrijven en mij te verslaan bij de stembusgang.

Ik heb geen enkele misdaad begaan. Ik herhaal: ik heb geen misdaad begaan. Daarom ben ik kandidaat voor het presidentschap van de republiek, totdat zij ten minste één materieel bewijs van mijn schuld leveren. Ik daag mijn beschuldigers uit om bewijsmateriaal voor te leggen tot 15 Augustus van dit jaar, wanneer mijn kandidatuur bij de Verkiezingsgerecht zal worden geregistreerd.

Luiz Inácio Lula da Silva​

Curitiba, 3 de julio de 2018"